Zdania z czasem Present Perfect z przysłówkami częstotliwości

Przysłówki częstotliwości występują po operatorze, a przed czasownikiem głównym, a zatem - w zdaniach w czasie Present Perfect występują po operatorze have lub has, a przed imiesłowem biernym (Past Participle) - zarówno w zdaniach oznajmujących jak i pytających.
W poniższych przykładzach podano przysłówki częstotliwości: always, ever i never oznaczające odpowiednio: "zawsze", "nigdy" i "kiedykolwiek".

Podmiot + Operator + Przysłówek częstotliwości + Past Participle + Reszta orzeczenia

• Susan has always liked French films.
• I have never been to Canada.

Operator + Podmiot + Przysłówek częstotliwości + Past Participle + Reszta orzeczenia

• Have you ever seen a French film?
• Has Susan ever been to France?

Zdania przeczące w czasie Present Perfect

Podmiot + (Operator+not) + Past Participle + Reszta orzeczenia

• I haven't done my homework.
• Robert hasn't been to France.

Zdania w czasie Present Perfect

Orzeczenie zasadnicze zdań w czasie Present Perfect składa się z operatora have lub has i imiesłowu biernego (Past Participle) czasownika głównego.
Czas ten nie ma odpowiednika w języku polskim.
Czas Present Perfect stosuje się aby wyrazić, że czynność, która nastąpiła przed chwilą obecną ma związek z teraźniejszością przez swój obecny rezultat lub przez wpływ na obecny stan rzeczy.

• I have washed my hands. - Umyłem ręce. (i oto są teraz czyste)
• Dr. Wilson has packed his things. - Dr. Wilson zapakował swoje rzeczy. (i oto są zapakowane)

Zdania w czasie Simple Present z Question Tags

Jak wiemy, zdania twierdzące w czasie Present Simple nie zawierają operatora. W dodanym do takiego zdania zwrocie Question Tag występuje jako operator odpowiednia forma czasownika DO - do lub does:

• You live in Manchester, don't you? - Mieszkasz w Manchester, nieprawdaż?
• Paul speaks French quite well, doesn't he? - Paweł zupełnie dobrze mówi po francusku, prawda?

Jeżeli zwrot Question Tag jest dodany do zdania przeczącego, to nie zawiera on słowa not:

• You don't like that picture, do you? - Nie podoba Ci się ten obraz, prawda?
• Dr. Wilson doesn't smoke much, does he? - Doktor Wilson nie pali dużo, prawda?

Zdania przeczące w czasie Simple Present

Orzeczenie zasadnicze zdania przeczącego w czasie Simple Present składa się z operatora do i does, po którym następuje słowo not i forma podstawowa czasownika głównego.

Podmiot + Orzeczenie zasadnicze + Reszta orzeczenia

• I don't speak German.
• We don't play hockey.
• Mike doesn't swim well.
• Dr. Wilson doesn't smoke in the surgery.

Zdania w trybie rozkazującym w formie przeczącej

W 2. osobie trybu rozkazującego w formie przeczącej występuje wyrażenie don't [dəunt] z formą podstawową czasownika:

• Don't go. - Nie idź. / Nie idźcie.
• Don't wait. - Nie czekaj. / Nie czekajcie.

Pokrewne artykuły:
Formy mocne i słabe wyrazów "do" i "does"

Pytania ogólne w czasie Simple Present

W pytaniach ogólnych w czasie Simple Present, tak jak w pytaniach szczegółowych, operator występuje przed podmiotem, po którym następuje czasownik główny w formie podstawowej:

Operator + Podmiot + Czasownik główny + Reszta orzeczenia

• Do you like apples?
• Does Susan play bridge?

W krótkich odpowiedziach - twierdzących i przeczących - na pytania ogólne, występuje operator, a nie czasownik główny:

• Do you play tennis? -> Yes, I do.
• Do you like milk? -> No, I don't.

• Does Peter ride a bicycle? -> Yes, he does.
• Does he drive a car? -> No, he doesn't.

Pokrewne artykuły:
Formy mocne i słabe wyrazów "do" i "does"

Pytania szczegółowe w czasie SIMPLE PRESENT

Przykładowe formy czasowników: swim, swims, speak, speaks itd. nie są operatorami i w orzeczeniu zdania pytającego muszą występować w towarzystwie operatora, który ma formę does [dʌz], [dəz] w 3. osobie liczby pojedynczej i formę do [du:], [du] w pozostałych osobach.
Operator ten występuje przed podmiotem, a po podmiocie następuje forma podstawowa czasownika głównego.

Wyraz pytający + Operator + Podmiot + Czasownik główny

• Where does Chris live?

Wyraz pytający + Operator + Podmiot + Czasownik główny + Reszta orzeczenia

• What do the Wilsons do after dinner?

Pokrewne artykuły:
Formy mocne i słabe wyrazów "do" i "does"

Użycie czasu Simple Present

(1) Czas Simple Present stosujemy, aby wyrazić, że czynność odbywa się zazwyczaj, stale, często, co jakiś czas, lecz niekoniecznie w tej chwili:

• I get up at seven every day. - Wstaję codziennie o siódmej.
• Peter watches television every evening. - Piotr ogląda telewizję co wieczór.

(2) Czasu Simple Present używamy, aby wyrazić, że jakaś czynność lub stan występuje stale, należy do czyichś zamiłowań lub umiejętności:

• The Wilsons live in London. - Wilsonowie mieszkają w Londynie.
• Chris likes American pop music. - Krzyś lubi amerykańską muzykę popularną.

(3) Czasu Simple Present używamy także, kiedy chcemy powiedzieć jak ktoś coś robi, a więc w zdaniach z okolicznikiem sposobu:

• Robert swims very well. - Robert bardzo dobrze pływa.
• Betty speaks very quickly. - Betty mówi bardzo szybko.

Zdania w czasie Simple Present

Czas teraźniejszy zwany the Simple Present Tense (czyli czas teraźniejszy prosty) wyrażamy za pomocą formy podstawowej czasownika we wszystkich osobach z wyjątkiem 3. osoby liczby pojedynczej, w której czasownik przybiera końcówkę [z], [s] lub [ɪz] - w piśmie -s lub -es.
Zasady wymowy tej końcówki są te same co do zasady wymowy końcówki liczby mnogiej rzeczowników oraz formy dzierżawczej nazw osób.

• I play [aɪ 'pleɪ] - (ja) bawię się
• he plays [hi: 'pleɪz] - on bawi się
• I read [aɪ 'ri:d] - (ja) czytam
• he reads [hi: 'ri:dz] - on czyta
• I sit [aɪ 'sɪt] - (ja) siedzę
• he sits [hi: 'sɪts] - on siedzi
• I wash [aɪ 'wɔ∫] - (ja) myję
• he washes [hi: 'wɔ∫ɪz] - on myje

(1) Zdania twierdzące w czasie Simple Present

Podmiot + Orzeczenie zasadnicze + Dopełnienie + Okolicznik

I read books every day.
Peter watches television every evening.

Podmiot + Orzeczenie zasadnicze + Okolicznik

We get up at seven.
Mrs. Wilson cooks very well.

Zdania pytające w czasie Present Continuous

W zdaniach pytających w czasie Present Continuous grupa wyrazów stanowiąca orzeczenie zasadnicze zostaje rozbita przez podmiot, który występuje miedzy operatorem a czasownikiem głównym w formie -ing.

(1) Operator + Podmiot + Czasownik główny

• Is Peter getting up?

(2) Operator + Podmiot + Czasownik główny + Reszta orzeczenia

• Are you reading the newspaper?

(3) Wyraz pytający + Operator + Podmiot + Czasownik główny

• What are you doing?

(4) Wyraz pytający + Operator + Podmiot + Czasownik główny + Reszta orzeczenia

• Why is Susan cooking porridge?

Zdania w czasie Present Continuous

Zdania w czasie teraźniejszym zwanym the Present Continuous Tense mają jako orzeczenie zasadnicze grupę wyrazów złożoną z operatora am, is lub are i formy -ing czasownika głównego, tj. tego, który określa o jakiej czynności jest mowa.

• I am reading a book. - Czytam książkę.
• Peter is listening to the radio. - Piotr słucha radia.
• You are learning English. - Uczycie się angielskiego.

Czasu Present Continuous używamy, aby wyrazić, że czynność odbywa się w chwili mówienia o niej.

(1) Zdania twierdzące w czasie Present Continuous

Podmiot + Orzeczenie zasadnicze + Reszta Orzeczenia
Orzeczenie Zasadnicze = (Operator + Czasownik główny)

I am reading a book.
Peter is listening to the radio.
We are ('re) looking at the teacher.

(2) Zdania przeczące w czasie Present Contunuous

Podmiot + (Operator + not) + Czasownik główny + Reszta orzeczenia

I am ('m) not looking at you.
Robert is not (isn't) working in his room.
We are not (aren't) looking at the blackboard.

Forma "-ing" czasowników

Gdy do formy podstawowej czasownika dodamy końcówkę -ing [iŋ] tworzymy imiesłów, który stanowi część orzeczenia zasadniczego w czasie teraźniejszym Present Continuous:

• read [ri:d] -> reading [ri:diŋ]
• look [luk] -> looking [lukɪŋ]

Gdy forma podstawowa czasownika kończy się w piśmie literą e po spółgłosce, to dodając końcówkę -ing opuszczamy literę e:

• dance [da:ns] -> dancing [da:nsɪŋ]

Gdy forma podstawowa czasownika kończy się w piśmie grupą liter złożoną z pojedynczej litery samogłoskowej i pojedynczej litery spółgłoskowej, wtedy dodając końcówkę -ing podwajamy literę spółgłoskową:

• swim [swɪm] -> swimming [swɪmmɪŋ]

Zdania rozkazujące

W zdaniach rozkazujących w 2. osobie liczby pojedynczej i mnogiej występuje forma podstawowa czasownika:

• Come! - Chodź! Chodźcie!
• Look! - Patrz! Patrzcie!
• Wait a minute! - Poczekaj chwilę! Poczekajcie chwilę!
• Open the windows! - Otwórz okna! Otwórzcie okna!

Zdania rozkazujące w 1. osobie liczby mnogiej tworzy się za pomocą wyrażenia let's, po którym następuje bezokolicznik (forma podstawowa) czasownika:

• Let's go. - Chodźmy.
• Let's wait for Peter. - Poczekajmy na Piotra.
• Let's have a look at this picture. - spójrzmy na ten obrazek.
  

Let's = Let us

Użycie wyrażeń "have got" i "has got" w zdaniach twierdzących i przeczących

Wyrażenia have got i has got mogą występować w zdaniach twierdzących zamiast have i has. W mowie potocznej wyrazy have i has łączą się zazwyczaj z zaimkiem lub rzeczownikiem, który jest podmiotem zdania:

• I've got a new blue dress. - Mam nową niebieską sukienkę.
• Peter's got a new jacket. - Piotr ma nową kurtkę.

W zdaniach przeczących, podobnie jak w zdaniach pytających z have/has, używa się wyrażeń have got i has got.
W mowie potocznej wyraz not łączy się w jedną całość z wyrazami have i has:

• I haven't got a dog or a cat. - Nie mam psa ani kota.
• Peter hasn't got a television in is room. - Piotr nie ma telewizora w swoim pokoju.
  

Pytania przeczące z czasownikiem BE

Pytania przeczące z czasownikiem BE mają następującą budowę:

Wyraz pytający + (Operator+not) + Podmiot + Reszta orzeczenia

• Why isn't Robert here ?
• Why aren't you careful ?

lub:

(Operator+not) + Podmiot + Reszta orzeczenia

• Isn't Susan pretty?
• Aren't those boys careless?

Więcej o operatorach i czasowniku BE przeczytasz w tym artykule.

Czasownik HAVE - mieć; wyrażenia "have got", "has got"

Czasownik HAVE wyraża zazwyczaj posiadanie. Ma on w czasie teraźniejszym formę has [hæz], [həz], [z] dla 3. osoby liczby pojedynczej i formę have [hæv], [həv] dla pozostałych osób:

• The Wilsons have a house in London. - Wilsonowie mają dom w Londynie.

• Mrs. Wilson's sister has a house in the country. - Siostra pani Wilson ma dom na wsi.

W zdaniach pytających (pytaniach o posiadanie) używa się zazwyczaj wyrażenia has got w 3. osobie liczby pojedynczej, a wyrażenia have got w pozostałych osobach. Wyrazy have i has funkcjonują wówczas jako operatory, zajmując pozycję przed podmiotem:

• Have the Wilsons got a car? Yes, they have. - Czy Wilsonowie mają samochód? Tak, mają.

• Has Susan got a yellow skirt? No, she hasn't. - Czy Susan ma żółtą spódnicę? Nie, nie ma.

W blogu o wymowie angielskiej dowiesz się więcej o brzmieniu wyrazów have i has w formach mocnych, a czym są formy mocne i słabe dowiesz się tutaj.

Pytania ogólne i pytania szczegółowe

Pytaniami ogólnymi nazywamy takie pytania, na które można odpowiedzieć "tak" lub "nie". Pytania ogólne - w pełnej postaci - zaczynają się od operatora. Krótkie odpowiedzi na takie pytania składają się ze słowa Yes lub No oraz zdania zawierającego zaimek osobowy, operator oraz - gdy odpowiedź jest przecząca - słowo not.

• Are you busy?
• Yes, I am. lub: No, I'm not.

• Is Peter here?
• Yes, he is. lub: No, he isn't.

• Are your shoes new?
• Yes, they are. lub: No, they aren't.

Pytaniami szczegółowymi nazywamy pytania wymagające w odpowiedzi innej informacji niż potwierdzenie lub zaprzeczenie. Pytania szczegółowe zaczynają się od jakiegoś wyrazu pytającego.

• Where's Peter?
• He's in his room.

• Who's that?
• It's Susan Wilson.

• What colour is her dress?
• It's red.

Czasownik BE - być

Czasownik BE ma w czasie teraźniejszym trzy formy: am, is oraz are. Oto jego odmiana w czasie teraźniejszym w formie twierdzącej:

Liczba pojedyncza

1 os. I am
2 os. you are
3 os. he is, she is, it is

Liczba mnoga

1 os. we are
2 os. you are
3 os. they are

W zdaniach przeczących formy is i are łączą się w mowie potocznej w jedną całość ze słowem not:

• isn't = is not
• aren't = are not

W blogu o wymowie angielskiej przeczytasz o formach mocnych i słabych wyrazów am, is oraz are, a o tym czym są formy mocne i słabe dowiesz się w blogu o wymowie angielskiej.