Imiesłów bierny - the Past Participle

Jedną z form czasownika angielskiego jest imiesłów zwany the Past Participle, który po polsku nazywać będziemy imiesłowem biernym.

(1) Większość czasowników tworzy imiesłów bierny za pomocą końcówki -d lub -ed (wymawianej [d], [t] lub [ɪd]) dodanej do formy podstawowej. Takie czasowniki nazywamy regularnymi.
Końcówka -ed występuje wtedy, gdy forma podstawowa czasownika kończy się literą d lub t, w pozostałych przypadkach stosujemy końcówkę -d:

• to clean [kli:n] -> cleaned [kli:nd]
• to pack [pæk] -> packed [pækt]
• to mend [mend] -> mended [mendɪd]

(2) Czasowniki, które tworzą imiesłów bierny w inny sposób niż przez dodanie końcówki -ed lub -d do formy podstawowej nazywamy nieregularnymi, np:

Forma podstawowa -> Imiesłów bierny (Past Participle)

• to bring [brɪŋ] -> brought [bro:t]
• to do [du:] -> done [dʌn]
• make [meɪk] -> made [meɪd]
• see [si:] -> seen [si:n]
• write [raɪt] -> written ['rɪtn]

Niektóre z form nieregularnych mają imiesłów bierny identyczny z formą podstawową, np:

Forma podstawowa -> Imiesłów bierny (Past Participle)

• to put [put] -> put [put]
• to come [kʌm] -> come [kʌm]

Pokrewne artykuły:
Wymowa form regularnych Past Participle

Czasownik "must"

Czasownik must wyraża przekonanie mówiącego o konieczności wykonania czynności - w tym znaczeniu używany jest tylko w zdaniach twierdzacych i pytających.

• You must go to bed now. - Musisz teraz iść spać.
• I must wash up the dinner things. - Muszę pozmywać po obiedzie.

Czasownik must ma tę samą postać we wszystkich osobach. Następuje po nim forma podstawowa innego czasownika. Czasownik must jest operatorem.

Pokrewne artykuły:
Formy mocne i słabe wyrazu "must"

Czasownik "can"

(1) Wyrażenie I can może występować w znaczeniu "umiem":

Czasownik CAN [kæn], [kən], [kn] ma tę samą formę we wszystkich osobach.

Wyraz can jest operatorem - w zdaniach pytających występuje przed podmiotem, a formę przeczącą tworzy przez połączenie ze słowem not:

• cannot ['kænɔt] lub can't [ka:nt]
  

Czasownik can występuje z bezokolicznikiem (czyli formą podstawową) innych czasowników.

• Peter can swim. - Piotr umie pływać.
• Susan can't drive a car. -> Susan nie umie prowadzić samochodu.

(2) Wyrażenie I can może występować też w znaczeniu "mogę":

• I can go - Mogę iść
• I can't open the door - Nie mogę otworzyć drzwi

(3) Wyrażenia I can see, I can hear, he can see, he can hear itp. oznaczają kolejno "widzę", "słyszę", "on widzi", on słyszy" itd.

• What can you see in this picture? - Co widzisz na tym obrazku?
• I can hear music in the next room. - Słyszę muzykę w sąsiednim pokoju.

Pokrewne artykuły:
Forma mocna i formy słabe wyrazu "can"

Forma podstawowa czasownika

Formą podstawową czasownika nazywamy jego formę, która funkcjonuje jako bezokolicznik:

• be - być, have - mieć, go - iść

a także jako forma rozkazująca drugiej osoby liczby pojedynczej i mnogiej:

• Go - Idź. Idźcie
• Listen - Słuchaj. Słuchajcie.

Pytania przeczące z czasownikiem BE

Pytania przeczące z czasownikiem BE mają następującą budowę:

Wyraz pytający + (Operator+not) + Podmiot + Reszta orzeczenia

• Why isn't Robert here ?
• Why aren't you careful ?

lub:

(Operator+not) + Podmiot + Reszta orzeczenia

• Isn't Susan pretty?
• Aren't those boys careless?

Więcej o operatorach i czasowniku BE przeczytasz w tym artykule.

Czasownik HAVE - mieć; wyrażenia "have got", "has got"

Czasownik HAVE wyraża zazwyczaj posiadanie. Ma on w czasie teraźniejszym formę has [hæz], [həz], [z] dla 3. osoby liczby pojedynczej i formę have [hæv], [həv] dla pozostałych osób:

• The Wilsons have a house in London. - Wilsonowie mają dom w Londynie.

• Mrs. Wilson's sister has a house in the country. - Siostra pani Wilson ma dom na wsi.

W zdaniach pytających (pytaniach o posiadanie) używa się zazwyczaj wyrażenia has got w 3. osobie liczby pojedynczej, a wyrażenia have got w pozostałych osobach. Wyrazy have i has funkcjonują wówczas jako operatory, zajmując pozycję przed podmiotem:

• Have the Wilsons got a car? Yes, they have. - Czy Wilsonowie mają samochód? Tak, mają.

• Has Susan got a yellow skirt? No, she hasn't. - Czy Susan ma żółtą spódnicę? Nie, nie ma.

W blogu o wymowie angielskiej dowiesz się więcej o brzmieniu wyrazów have i has w formach mocnych, a czym są formy mocne i słabe dowiesz się tutaj.

Czasownik BE - być

Czasownik BE ma w czasie teraźniejszym trzy formy: am, is oraz are. Oto jego odmiana w czasie teraźniejszym w formie twierdzącej:

Liczba pojedyncza

1 os. I am
2 os. you are
3 os. he is, she is, it is

Liczba mnoga

1 os. we are
2 os. you are
3 os. they are

W zdaniach przeczących formy is i are łączą się w mowie potocznej w jedną całość ze słowem not:

• isn't = is not
• aren't = are not

W blogu o wymowie angielskiej przeczytasz o formach mocnych i słabych wyrazów am, is oraz are, a o tym czym są formy mocne i słabe dowiesz się w blogu o wymowie angielskiej.